Vandaag iets anders dan het gebruikelijke Slow Saturday recept: een culinair verslag van mijn reis naar Puglia. Een bestemming waar je misschien niet direct aan dacht, maar o zo fijn voor foodies! In dit zuidelijke deel van Italië, gelegen in de hak van de laars, weten ze wat lekker eten is. Als je vooral op zoek bent naar een idyllisch landschap, is dit niet direct de bestemming voor jou. De oude stadscentra met hun barokke stijl zijn vaak prachtig, maar daarbuiten vind je vooral betonnen hoogbouw. Ook het landschap biedt weinig spannends. Dat gezegd hebbende, als je houdt van lekker eten, onontdekte pareltjes en betaalbaar, is Puglia een erg fijne bestemming. Ik verkende de provincie en wat die op culinair vlak te bieden heeft en heb een paar tips voor je opgeschreven.

Typische producten uit Puglia zijn taralli (een soort soepstengels in de vorm van rondjes), pasticiotto (een zandkoekje gevuld met crème), caciocavallo (gerookt varkensvlees), straciatella (hele zachte kaas die smelt op je tong) en burrata (buffelmozzarella met een zachte vulling). Dé pasta uit Puglia zijn orechiette – pasta in de vorm van kleine oortjes; het klassieke pastagerecht is orechiette con cime di rapa, orechiette met raapstelen.

Ik heb hieronder de (culinaire) hoogtepunten van Puglia opgeschreven. Andere plaatsen die zeker een bezoek waard zijn, zijn de Grotte della Poesia en Gallipoli. De Grotte della Poesia is een van de tien mooiste natuurlijke zwembaden, en ligt net onder Lecce. Gallipoli is een oud stadje aan de kust waar je in de zon op een terras kunt lunchen met frutte di mare.  

Wijn

Puglia kent verschillende wijnroutes. Via de App “Le Strade Del Vino” kun je gemakkelijk zien welke dit zijn. In deze tijd van het jaar is er nog niet veel te beleven maar in juni / september lijkt het me heerlijk door het platteland te rijden en de Pugliese negroamaro en primitivo te proeven. Wees je ervan bewust dat de routes niet te vergelijken zijn met de routes du vin in Frankrijk. Er is geen duidelijke route, dus je rijdt zelf door een aantal dorpjes heen. Het kan daarom handig zijn thuis al wat adressen van wijnboeren op te zoeken. En neem een Italiaans woordenboek mee, want niet iedereen spreekt Engels. De wijnroute van Locorotondo en Martina Franca voert je in ieder geval door verschillende mooie dorpjes en langs de kenmerkende kleine witte huisjes, trulli.

Lecce

Lecce is een goed startpunt voor een bezoek aan Puglia. Een rustig stadje met een oud historisch centrum waar nauwelijks auto’s rijden. Omdat er veel invasies zijn geweest in Lecce, zijn de straten van het centrum allemaal kris-kras door elkaar aangelegd zonder rechte lijnen. Zo verdwaalden de potentiële veroveraars en konden de inwoners van Lecce hen van achteren aanvallen.

Ik logeerde in bed and breakfast Little Dolce. Deze B&B wordt gerund door de Nederlandse dames Marieanne en Joëlle. Little Dolce en haar eigenaressen kun je bewonderen in een aflevering van “Ik vertrek” (dat is ook meteen hoe ik op het idee kwam hier te logeren). Marieanne en Joëlle hebben het eeuwenoude pand met veel gevoel voor smaak ingericht. Op het dakterras kun je ’s ochtends heerlijk in het zonnetje ontbijten. De dames geven je graag tips om je verblijf in de stad zo indrukwekkend mogelijk te maken.

Little Dolce  Little Dolce  Little Dolce

En waar te eten en drinken? Lecce heeft genoeg opties voor lekkerbekken. Bij het moderne doppiozero kun je heerlijk binnen zitten aan één van de lange tafels – of bij mooi weer buiten op het terras. Aan de inrichting is veel aandacht besteed. En zo hip als het interieur is, zo traditioneel is de menukaart. Je kunt hier terecht voor een uitgebreide lunch met panini en vruchtensappen, of voor een aperitivo voor het avondeten – dan bestel je een drankje waar je wat hapjes bij kunt eten.

Doppiozero  Doppiozero

’s Avonds is de Via Umberto I de place to be. Daar zitten maar liefst zes wijnbarretjes naast elkaar, stuk voor stuk kleine barretjes met een hippe inrichting en lokale kaart. Mamma Elvira heeft mijn hart gestoken: 100 wijnen op de kaart, uitsluitend uit Puglia. En een uitgebreide kaart met de lekkerste borrelhapjes, ook allemaal uit de streek. Aanrader: de mamma Elvira borrelhap met canestrato pugliese kaas, salami, uien, sardientjes (alici all’aceto), zongedroogde tomaten, olijven en brood. Drink daar een Tenute Robino Vermentino bij en je waant je een god in Italië.

Mamma Elvira  Mamma Elvira

Little Dolce, Corte dei Sybaris 4, Lecce

www.littledolce.nl

Doppiozero, Via Guglielmo Paladini 2, Lecce

http://www.salentovip.it/doppiozero/

Mamma Elvira Enoteca, Via Umberto I 19, Lecce

www.mammaelvira.com

Gravina in Puglia

Gravina in Puglia is niet een van de meest bekende plaatsen in Puglia, maar daarom zeker niet minder een bezoekje waard. Uit de naam kun je al afleiden dat je hier als Bourgondiër je lol op kunt: het is een samenvoeging van grano (meel, voor brood) en vino. In het historisch centrum van Gravina in Puglia kun je in een eeuwenoud huis verblijven dat Francesco zelf heeft verbouwd en prachtig heeft ingericht (B&B Fondo Vito). Hij geeft je graag tips. Zo kwam ik uit bij Osteria La Murgiana. Wat kun je daar geweldig eten! Het diner begint vanaf een uurtje of 21.00 – 21.30. Er komen niet veel toeristen maar (een deel van) de bediening spreekt Engelse en vindt het schitterend als ze dat met iemand kunnen oefenen. Ik heb geen menu gezien en mij volledig overgegeven aan het verrassingsmenu van de chef. Al bij de antipasti kijk je je ogen uit: paddenstoelen met knoflook, Pallone (harde kaas) uit Gravina, kalfsvlees in spek, tomaten met pepertjes, artisjokken, gevlochten mozzarella, melanzane alla Parmigiana (een soort lasagne van aubergine met Parmezaanse kaas en tomaat), hele verse en zachte ricotta, pittige zoete paprika, ei met truffel en ricottaballetjes. Daarna kwam de primi (pasta): spaghetti met cimi di rapa – een soort raapstelen -, tomaat en zwaardvis. Daarna nog ravioli met paddestoelen, truffel, buffelmozzarella en slagroom. Het ene gerecht was nog verser en smaakvoller dan het andere. Maar plek voor een secondo? Die was er helaas niet meer. Een gedeelde portie tiramisù kon ik dan weer niet weerstaan. En wat was die vers, zacht en zoet. Het diner werd begeleid door een frisse huiswijn met wat smaken van kers en rood fruit, die niet heel spannend was maar goed samenging met de truffel. Aan het einde van het diner werd nog limoncello en een zelfgemaakte likeur op tafel gezet. Daarna volgde een allesbehalve gepeperde rekening. Wat een aanrader!

Gravina in Puglia  La Murgiana

 

La Murgiana  La Murgiana

B&B Fondo Vito, Via Vico Fondo Vito 1, Gravina in Puglia

www.fondovito.it

Osteria La Murgiana, Via XXIV Maggio 25, Gravina in Puglia

www.osterialamurgiana.it

Conversano

Als je wilt kennismaken met de traditionele Pugliese keuken op sterrenniveau, is een bezoek aan Conversano zeker de moeite waard. Daar vind je namelijk restaurant Pashà, mooi hooggelegen op een plein tegenover een oud fort. Het restaurant serveert gerechten en wijn uit Puglia. Ik koos voor het meest traditionele menu (“tradizionale”). Dat bestond uit zelfgemaakte taralli met extra vergine olijfolie; San Molino brood met extra vergine olijfolie van drie soorten olijven; aspergecrème met ricotta; burrata en tuinbonen met gedroogde ham; bonen en brood met rode ui en groene peper; orechiette met lamsragoût, saffraan, seizoensgroenten (tuinbonen en artisjokken) en caciocavallo; konijn met truffel, asperges en erwtenpuree; rabarbersorbet en tiramisù van mascarpone met espressogranita. Alle gerechten waren bereid met verse topproducten. En wat werd je in de watten gelegd door de attente bediening die als een geoliede machine zorgde voor een erg soepele aanvoer van eten en drinken!

Conversano  Pasha  Pasha

 

Pasha  Pasha

Pashà, Piazza Castello 5, Conversano

www.ristorantepasha.com

Bari

Bari, de hoofdstad van Puglia en thuishaven van Sint Nicolaas, overtrof mijn verwachtingen. De stad heeft een mooie mix van een hele oude binnenstad en een modern gedeelte daarbuiten met brede boulevards, mooie klassieke gebouwen en veel winkels. De binnenstad bestaat uit nauwe, kronkelige straatjes waar op veel plekken de was buiten hangt en de dames en heren op leeftijd lekker staan te keuvelen.

Vanaf het Normandische fort loop je zo de via delle Orechiette in. ’s Ochtends zitten hier verschillende dames zelf verse orechiette te maken. Helaas vonden ze het tijdens mijn bezoek te koud om buiten te zitten, maar een dametje op leeftijd verkocht mij wel wat van haar zelfgemaakte pasta. Naast het oude centrum is de opera zeker ook een bezoekje waard.

Heb jij nog goede tips voor een bezoek aan Puglia? Laat het me weten!